วันพฤหัสบดีที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2554

วันแม่แห่งชาติ



วันแม่เราควรทำให้แม่มีความสุข
และตั้งใจเรียน ขยัน ไม่เที่ยว เอาแต่เรียนและ
ช่วยพ่อแม่ทำงานบ้านและให้ดอกมะลิแม่และ
จะบอกรักแม่ ทำให้แม่ภูมิใจ และขอให้แม่มี
ร่างกายแข็งแรง อายุยืนยาว มีคสามเจริญรุ่งเรือง
ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บ

วันพฤหัสบดีที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2554

การเข้าค่ายพุทธบุตร

  เข้าค่ายพุทธบุตรวันที่ 31 สิงหาคม 2554เวลา 8:00 น. ออกจากโรงเรียนจ่าการบุญ                                 ถึง   9:00น. ที่ค่ายพุทธบุตร ลงจากรถและนำกระเป๋ามาวางไว้ที่พื้นกระเบื้อง  มีการนั่งสมาธิ                      ตามครูสั่ง
และถึงเวลาพระอาจารย์ก็เดินมาเปิดพิธีของต่ายพุทธบุตร      พอจบพิธีจึงนั่งตามกลุ่ม   เช่น
กลุ่มสติ สัปปะชัญญะ โสรัจจะ หิริ ขันติ โอตปะ ได้เข้ากลุ่ม ได้เล่นเกมส์ผูกข้อมือได้พบกับ
เพื่อนใหม่และเล่นเกมที่มีความรู้เเล้วพอเล่นเสร็จ จึงไปนำอาหารมารับประทานแล้วจึงเบรก
แล้วไปนั่งกับเพื่อนและเล่นเกมผึ้งกับรังผึ้ง
น ได้จัดเลือกพวกผู้ใหญ่บ้าน และกำนัน ได้ให้เรียงตาม  วันเกิดของเพื่อน
ได้ฟังธรรมและกิริยาที่เราควรทำพอเสร็จจึงไป      เอาผ้าห่มแล้วขึ้นไปเพื่อนไปอาบน้ำและ
ลงมาทานข้าวและฟังพระอาจารย์โดราเอม่อนได้สอนว่า สติมาปัญญาเกิด สติเตลิดจะเกิด                     
ปัญหา สติมาหมาไม่กัด สติถูกฝัดจะกัดกับหมา ได้สวดมนต์     และพระอาจารย์ได้เปิดหนัง
และกำนันตอบผิดจึงโดนลบคะแนนไป300คะแนน
ให้ดูและ     และขึ้นไปนั่งทำงานและ              แปรงฟัน เสร็จเเล้วจึงนอน ได้เจอกับฝ่าพระบาทของจินจุฑา ป 5.2มาอยู่ที่คอ จึงตื่นมาและเอาฝ่าพระบาทออก                
                  และเดินจงกรมในวันที่ 1 สิงหาคม 2554 ตื่นมาเวลา05:00 น. สวดมนต์และเดิน
จงกรม และรับประทานข้าวเสร็จแล้วจึงขึ้นไปอาบน้ำเวลา 08:00 น. และลงมาดูป้ายที่ตั้งไว้  
และจดเพื่อรับความรู้เพิ่มเติม และนั่งสมาธิ และก็เบรกและได้ลำลึกถึงเพื่อนได้รู้ว่าเราทำ
อะไรไว้กับเพื่อนและหายโกรธกัน และมาคืนดีกันเหมือนเดิมและทำกิจกกรมเล่นเกมกัปตันชนเรือ         ถึงตอน16:00น.
และขึ้นไปอาบน้ำและลงมาทานอาหาร  อาหารอร่อยมากๆ
และร้องเพลงศีลธรรมแท้ดูแลไม่ได้ และลมก็มาแรงมากทำป้ายปลิวเลย และฝนก็ตกลงมา
จึงให้ไปเก็บรองเท้าและให้ทำเพลงตาม เช่น อ่อมน้อทมถ่อมกาย จิตใจสุภาพ ซึมซาบใจชน
ผู้คนสรรเสริญ กระด้างหรือดี มิมีจำเริญ น่ารักเหลือเกินอ่อมน้อมถ่อมตนเเลเพลง   สงสารแต่
แม่ปลาบู่ อาศัยอยู่ในฝั่งคงคา นางเอื้อยเป็นลูกกำพร้า นางเอื้อยหิวมาม่า นางเอื้อยไถนา
นางเอื่อยไถตังแม่ เเละเพลง ลมหายใจเข้า ลมหายใจออก ดังดอกไม้บาน ผูภาใหญ่กว้าง
ดังสายน้ำฉ่ำเย็น ดังนภาอากาศ อันบางเบา แปรงฟันเเละนอน
       2 สิงหาคม 2554 ได้ลงมาสวดมนต์และรับประทานอาหารและขึ้นไปอาบน้ำและเก็บของ
และลงนำกระเป๋าลงมา และได้กราบเท้าอาจารย์ทุกๆ ท่าน และก็เบรกรับขนม และ ขึ้นรถกลับ
โรงเรียนเต้นในรถสนุกสนานพอถึงก็พ่อแม่ก็มารับ
                
                
                                                                

วันพฤหัสบดีที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2554

อนาคตของฉัน

                     
 ชอบชีวิตแบบสนุกสนานไปกับเพื่อนด้วยการเล่นเบส                                                                             ทำให้เรามีความสุข   ด้วยการเล่นเบสเเละกีต้าร์ไฟฟ้า                                                                                 และความสามัคคี  ของพวกเรามือเบส และได้ความเป็นเพื่อน